KONSTANTIN PORFIROGENET O UPRAVLJANJU CARSTVOM PDF

O upravljanju carstvom. Konstantin Porfirogenit daje podatke o zemljama i narodima sa kojima je Vizantija dolazila u dodir,.. Stjepan je sklopio saveznitvo s bizantskim carstvom koje ga je zauzvrat priznalo za kralja Hrvatske i njenih. Konstantin Porfirogenet, O upravljanju carstvom,..

Author:Dikinos Tojasida
Country:Estonia
Language:English (Spanish)
Genre:Science
Published (Last):17 March 2012
Pages:202
PDF File Size:13.48 Mb
ePub File Size:15.32 Mb
ISBN:694-3-76875-928-3
Downloads:15862
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Taurisar



Bekker, Immanuel. III ur. Niebuhr, B. Chrobati autem dicuntur lingua Sclavorum, id est terram multum possidentes. Atque hi ipsi Chrobati ad Romanorum imperatorem Heraclium confugerant, antequam Servii confugissent ad eundem imperatorem Heraclium, quo tempore Abares armis inde Romanos eiecerant; quos Roma adductos Diocletianus imperator illic habitare fecerat, unde et Romani nuncupati sunt, quod Roma venientes sedes posuissent in illis regionibus, nempe Chroboatia et Servia, uti nunc vocantur.

Pulsis vero Romanis illis ab Abaribus tempore eiusdem Romanorum imperatoris Heraclii, desolata eorum regio iacuit; quapropter iussu huius imperatoris iidem Chrobati armis arreptis Abares ex illis locis expulerunt, et in ipsorum terra, quam etiam hodie tenent, sedes collocarunt. Erat autem Chrobatis illis tunc temporis princeps Porgae pater, Heracliusque imperator Roma per legatum sacerdotibus, accersitis, constitutoque ex ipsis archiepiscopo episcopo presbyteris et diaconis, Chrobatos baptizavit.

Et tunc quidem Chrobatorum princeps erat Porga. Regio autem haec quam incoluerunt Chrobati, ab initio sub potestate erat Romanorum imperatoris; unde etiam in hodiernum usque diem palatia ac hippodromus Diocletiani imperatoris supersunt in regione Chrobatorum, in urbe Salona, quae est proxima urbi Aspalatho. Hi autem Chrobati baptizati extra limites propriae terrae non libenter aliis bellum inferunt, idque quia oraculum quoddam sive statutum acceperunt a Romano pontifice, qui sub Heraclio Romanorum imperatore sacerdotes misit eosque baptizavit, Chrobati siquidem post acceptum baptismus pepigerunt et chirographis propriis datis S.

Petro apostolo iuraverunt, nunquam se alienam terram armis invasuros, sed pacem habituros cum omnibus volentibus; et imprecationem vicissim a Romano pontifice acceperunt, ut si quando aliae gentes ipsorum Chrobatorum terram invaderent belloque infestarent, pro iis pugnaret vindexque esset eorum deus, victoriam conciliante Petro Christi discipulo.

Multis vero annis elapsis in diebus principis Terpemere, qui pater fuit principis Crasemere, e Francia, quae inter Chrobatiam et Venetiam media est, veniens vir quidam Martinus nomine, maxime quidem pius sed habitu seculari, quem iidem quoque Chrobati miracula fecisse plurima dicunt; hic porro vir pius imbecillus admodum ed pedibus mutilatus, ita ut a quattuor baiulis quocunque vellet deferretur, illud sanctissimi pontificis mandatum Chrobatis ad ultimum vitae finem servandum esse itidem sanxit, eadem illis quae antea pontifex imprecatus.

Quapropter neque sagenae ipsorum Chrobatorum neque condurae unquam ad aliquem bello infestandum abeunt, nisi si quis eos adoriatur.

Sed huiusmodi navigiis Chrobati, qui mercatus frequentant, ad emporia proficiscuntur, oppidatim circumeuntes Paganiam et sinum Dalmatiae Venetias usque. Chrobatiae autem princeps ab initio, id est ab Heraclii imperatoris temporibus, Romano imperatori, non Bulgariae principi subditus erat. Neque Chrobati unquam Bulgaris tributum dederunt, sed alteri alteros saepe amicitae ergo donis cohonestarunt.

Exhibetque equitum sexaginta milia, peditum centum milia, et sagenas octoginta; conduras centum; et sagenae quidem quadraginta viros habent, condurae vero viginti, nempe quae maiores: nam minores decem viros tantum habent. Atque haec quidem Chrobatiae potentia et copiae fuerunt usque ad principatum Crasmere; quo mortuo cum Mirosthlabus filius, postquam quadriennium genti praefuisset, a Pribunia bano interfectus esset, plurimis obortis dissidiis ac factionibus equitum peditumque numerus valde imminutus est, item sagenarum ac condurarum.

Et sagenas quidem nunc triginta habet, conduras magnas parvasque, et equitatum peditatumque. Magna autem Chrobatia, quae etiam alba cognominatur, in hodiernum usque diem sine baptismo est, quemadmodum et finitimi Servii: equitem peditemque non habet tam numerosum quam baptizata Chrobatia, quippe frequentibus incursionibus infestata Francorum Turcarum Patzinacitarum; neque sagenas, neque conduras item, aut navigia, ad mercaturam habet, utpote a mari remota, a quo quidem triginta dierum itinere distat.

Mare autem, a quo totidem dierum itinere distat, illud est quod nigrum appellatur. Izvori za hrvatsku povijest do Prevedeni ulomak iz Prijevod prvi puta objavljen Zato su se i nazivali Romanima, jer su bili iz Rima i postali kolonisti u onim zemljama, to jest u Hrvatskoj i Srbiji, kako se danas nazivaju. A u to doba su Hrvati imali Porgina oca za vladara. Konstantin Porfirogenet - O upravljanju carstvom.

Prijevod i komentari Nikola pl. Zagreb: Dom i svijet, Hrvatsko-Slavonsko-Dalmatinskoga zemaljskog arkiva, 20, str , gl. Glava XXXI. U ovo pako doba imadjahu Hrvati za arhonta Porginog otca. Ovi pako Hrvati imahu u ono doba arhonta Porgu.

Na sagenama imaju po 40, na kondurama po 20, a na manjim kondurama po 10 ljudi. Od njih bo do mora ima puta 30 dana, a more, koje je 30 dana puta daeko, jest tako nazvano Crno more.

ISAAC ASIMOV FUNDACJA PDF

Konstantin Porfirogenit

.

COLELITIASIS ARTICULO DE REVISION PDF

Konstantin VII Porfirogenet

.

AN INTRODUCTION TO ISLAMIC FINANCE BY MUFTI TAQI USMANI PDF

Konstantin VII. Porfirogenet

.

Related Articles